Schronisko dla Robotnic w Koźlu Porcie jako placówka opiekuńcza prowadzona przez siostry św. Elżbiety z Koźla istniało w Koźlu Porcie w latach 1899-1946.
Zostało zorganizowane na prośbę dyrektora Cellulose-Fabrik Feldmühle dr. Leo Gottsteina w 1899 roku, co wynikało z dużego przepływu ludności z innych miejscowości do Koźla Poru i głównie do pracy w fabryce. Znaczna część tych ludzi stanowiły młode kobiety, które potrzebowały opieki.
I rozpoczęło działalność od dnia 26 października 1899 roku. Inne źródło podaje, że była tu też Szkoła Gospodarstwa Domowego
Pierwszymi siostrami w tej placówce były:
Oprócz tego prowadziły działalność ambulatoryjną na terenie Koźla Portu i Kłodnicy pielęgnując chorych w miejscu zamieszkania.
– Od 1901 roku siostry prowadziły przedszkole ( w 1935 roku było tam 54 dzieci)
– Od 1902 roku dla poszkodowanych przy pracy salę opatrunkową.
– W 1906 roku otrzymały cały budynek (obecnie ul. Portowa 43 – 45), w którym utworzono kaplicę pw. Niepokalanego Poczęcia.
Tu mieściła się też klauzura dla sióstr (wydzielona, niedostępna dla osób z zewnątrz część budynku, służąca skupieniu, modlitwie i kontemplacji) oraz pomieszczenie dla pomocy pielęgnacyjnej.
– W 1907 roku w placówce przebywał kardynał Jerzy Kopp (Biskup Wrocławski)
– W 1917 roku biskup Karol Augustin (Biskup Pomocniczy Wrocławski)
– W okresie I wojny światowej budynek przekształcono w szpital wojskowy na ok. 100 łóżek.
– W 1926 roku odwiedził je kardynał Adolf Bertram (późniejszy Biskup Wrocławski)
– W latach od 1927 do 1932 w kaplicy odprawiano msze święte. Inne źródło podaje, że msze święte odprawiał związany z placówką sióstr salezjanin ksiądz Tunk, ale dopiero po 1935 roku (2).
– Od ok. 1939 roku siostry zostały pozbawione obiektu i przeniosły się do zabudowań fabryki. W tym czasie wprowadzono opłaty za wynajem pomieszczeń do celów religijnych. To wszystko spowodowało, że siostry zostały pozbawione stałego lokum w Koźlu Porcie. Działania ówczesnych władz niemieckich uderzały i w siostry i w ewangelików, którzy mieli swoją misję w Porcie. W sukurs obydwu wyznaniom przyszedł właściciel hotelu znajdującego się w pobliżu Kanału Kłodnickiego Karl Filusch, który udostępnił szklaną werandę przy swoim domu do odprawiania nabożeństw.
Z tego miejsca korzystali ewangelicy i siostry od 1940 roku do nadejścia frontu w 1945 roku.
Działalność sióstr została zamknięta w Koźlu Porcie 7 kwietnia 1946 roku.
Tekst opracowałem na podstawie:
1. wydawnictwo Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, Prowincja Nyska autorstwa siostry M. Margarity Cebuli, Nysa 2001
2. książka Josefa Grogera pt. „Oni dali świadectwo”.
One Comment on “Schronisko dla Robotnic w Koźlu Porcie”